4_1

Capturing Playtime/Chee Keong Lim/(Bentong، Malaysia) ;Photographed June۲۰۱۲، Indonesia


 عکس از چی کیونگ لیم از ایالت بن تونگ کشور مالزی است. چی کیونگ لیم این عکس را درسال۲۰۱۲در کشور اندونزی گرفته است. اسم عکس را «درگیری وقت بازی» گذاشته است.


 دیدن این عکس انسان را به سمت خاطرات گنگ دوران کودکی می‌کشاند. ابتدا لبخندی بر گوشه لب می‌نشاند اما در کسری از ثانیه محو می‌شود و جای خود را به حسرت و اندوه می‌دهد.‌ای کاش زندگی آهنی، دلبستگی‌هایمان را به سلول‌های انفرادی به اسم آپارتمان نمی‌کشاند وهمچنان چون گذشته می‌توانستیم در کوچه‌های خاکی محله‌ها و دعواهای کودکانه زمان بازی نفس بکشیم.
 شناخت علت‌ها ومحدودیت‌های اجتماعی و فرهنگی و شخصیتی در ماهیت عکاسی لمس می‌شود اما بیشتر در علوم انسانی دیگر همچون جامعه‌شناسی و روان‌شناسی وغیره نیز کارایی به خصوصی دارد. هنر با سایر علوم دیگر همنشینی خاصی دارد.
 عکس از یک موضوع اجتماعی سخن می‌گوید. پیام ومقصود عکاس از طریق انتخاب کادر مستطیل افقی وترکیب بندی آگاهانه وچیدن عناصر در جای مناسب خود و انتخاب ارایه به شیوه سیاه وسفید به مخاطب منتقل می‌شود. عکس جنبه‌های فلسفی ومفهومی متعددی دارد. درگیری دو پسر بچه و تضاد کمی با دو حیوان؛ فرمول نوشته شده روی دیوار؛ درب قدیمی قفل شده و خمیدگی پسر بزرگ‌تر به سمت جلو، همه نشانه‌اند. نشانه‌ها می‌توانند به جای چیز دیگری دلالت معنایی یابد. در واقع درگیری و پیچیدن دو پسر بچه وهماهنگی آن با دو حیوان در تضاد کمی اما تقارن مفهومی وهمچنین بیان یک رابطه و پیشینه‌ای برای درگیری با توجه به فرمول ریاضی بیان متغیر‌ها (a. p) روی دیوار (خروجی این دو متغیر بایستی چیزی باشد) فلسفه‌ای از پیچیدگی روابط بیان کرده و زندگی را به کتاب حساب تشبیه می‌کندو اما بسته بودن درب قدیمی در سمت چپ تصویر علاوه بر گوشزد کردن اتفاق شوم مهاجرت بخشی از روستاییان به گونه‌ای به درگیری دو پسر بچه پهلو می‌زند و انگار رابطه ان دو به درب بسته خورده ودر ‌‌نهایت به درگیری منجر شده است. از طرف دیگر این فلسفه در بطن عکس منتشر شده و موضوع غالب و مغلوب را بیان می‌کند. از نظر مفهومی تا جایی پیش می‌رود که پوشش و کثیفی دست وپا وفرسودگی لباس دو پسر بچه وهمچنین درب چوبی قدیمی قفل شده و نوع معماری و زمین خاکی را در بر گرفته ویک فضای مهموم روستایی را تشریح می‌کند.
 عکاس با انتخاب دقیق کادر مستطیل افقی صرفا قوی‌ترین راه را برای دیدن عناصر موجود در عکس و بیان مفهوم بصری برگزیده است. ماهیت کادر بندی این عکس متکی به سازماندهی است. سازماندهی که دلالت بر «نظم» دارد و نظم به معنی ترکیب منطقی است به طوریکه هر جزء موضوع وهر عنصر تصویر در جای مختص به خود نشسته است. حال سوال این است که جای مختص به خود کجاست؟ جایی که به بیشترین حد مفید واقع شود و به بهترین حالت ومزیتی پدیدار می‌گردد وبا بقیه اجزاء و عناصر هماهنگ و همساز می‌شود. کادر بندی تاثیر گذار این عکس باعث توافق یا اصطلاحا «» آکورد «بین اجزاء وعناصر تشکیل دهنده تصویر شده است.
 عکس چی کیونگ لیم علاوه بر کادر بندی هماهنگ ومتفکرانه دارای یک فلسفه جامعه‌شناسی عمیق و بینشی از تفاوت آدم‌ها است. علاوه بر این، عکاس با سازماندهی هوشمندانه توسط خطوط وفرم و مثلث‌های دیدگانی وایجاد هماهنگی بین عناصر زنده در تصویر حرکتی پویا وکاوشگر را بیان نموده ویک نوع» درام «یا نمایش دائمی زندگی را به تصویر کشیده است. انگار نوعی غالب ومغلوب بودن در همه جای هستی وجود دارد. فشار سرو دست پسر بزرگ‌تر با لباس سفید و باز بودن دست پسر بزرگ‌تر (انگار می‌خواهد دنیا را تصاحب کند) و خمیدگی زانوی پسر به سمت جلو وباعث مغلوب شدن پسر کوچک‌تر نگون بخت شده است. او تمام قدرت وتوانایی خود را جمع کرده تا از پس رفیق قدر خود برآید وحداقل خود مغلوب میدان نشود ودقیقا همین اتفاق برای دو حیوان در گوشه سمت راست تصویر می‌افتد. این‌‌ همان تضاد کمی است اما در تقارن مفهومی قرار می‌گیرد (ه‌مان غالب و مغلوب). یعنی هر دو سوژه عکس درگیری دارند اما انسان با عقل وحیوان با غریزه. موضوع درگیری این عکس بر کل جامعه بشری دلالت دارد. عکاس با خلق این تقارن معنایی می‌گوید حیوان بر اساس غریزه برای برطرف کردن نیاز‌هایش درگیر می‌شود؛ چرا انسان که بخش اصلی خلقتش را سلول‌های خاکستری تشکیل داده درگیر می‌شود؟ این عکس به طور غیر مستقیم ونهفته بر استفاده از مهارت‌های ارتباطی تاکید دارد. این‌‌ همان فلسفه عمیق عکس چی کیونگ لیم است.
 در نهایت‌ای کاش رابطه‌ها دستخوش تغییر نشود وانسان‌ها چه در وقت بازی چه در وقت‌های سرنوشت ساز زندگیشان یاد لحظه‌های زمان بودنشان با یکدیگر باشند و مخاطب به جای عکس درگیری وقت بازی شاهد ثبت لحظه‌هایی از همدلی وهمدردی وشادی باشد.

صفحه 19 از 19
صفحه قبلی |<< << < ... 18  [19]